Een jaar na de deportatie van Feda Amiri

Inmiddels is het een jaar geleden. Ik zie mezelf nog zitten achter mijn computer, hopend op een bericht met een bevestiging dat Feda Amiri toch niet zou worden uitgezet.
Even leek die mogelijkheid dichtbij, toen het vliegtuig waarin hij zou worden gedeporteerd met onbekende reden vertraagd vertrok. Maar helaas. De beelden van zijn huilende dochter Tamana staan op mijn netvlies. Verder lezen op Joop.nl

Ik ga bewijzen dat Feda Amiri onschuldig is

Niemand is in ons land schuldig tot dat dit is bewezen. Toch? Een afspraak die we met elkaar hebben gemaakt en waar we trots op zijn. Sterker nog: we tikken landen waar mensen geen eerlijk proces krijgen op de vingers. Amnesty International is er groot mee geworden. Onlangs kwam ik er echter achter dat ook in Nederland een uitzondering op deze afspraak wordt gemaakt. Verder lezen op Joop.nl

Schuldig zijn als kind, vanwege je vader

Wat ik altijd dacht, is dat we hier als land een hele duidelijke afspraak over hadden gemaakt. Wat ik altijd dacht, is dat we er zelfs trots op waren. Dat het hier wél eerlijk gaat. En rechtvaardig. En we tikken regelmatig andere landen op de vingers. Landen waar mensen zonder eerlijk proces worden gestraft. Waar onschuldigen vastzitten. Of erger. Nee, bij ons is het anders. Hier in Nederland is niemand schuldig tótdat dat is bewezen. Verder lezen op Joop.nl

Hoe het kan dat u zó enorm voor de gek werd gehouden

Fantastisch vind ik het. Ik kan niet anders zeggen.
U was het waarschijnlijk alweer een beetje vergeten. Zo gaat dat met nieuwsberichten. Wat de ene dag voor grote ophef zorgt, verdwijnt meestal al gauw van de radar zodra andere zaken de journaals halen.
(ex-) Onderwerpen van gesprek blijven dan achter. In het geval van pech, met een flinke kater. En de kunst is om daar dan weer iets mee te doen. Iets positiefs bedoel ik dan. Verder lezen op Joop.nl